Dla Pacjenta

Pytania i odpowiedzi

Czy prawdą jest, że zakłady pielęgnacjo-opiekuńcze posiadające umowę z NFZ mogą pobierać opłaty za pobyt pacjenta?

Świadczeniobiorca (pacjent) przebywający w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub pielęgnacyjno-opiekuńczym, ponosi wyłącznie koszty wyżywienia i zakwaterowania. Miesięczną opłatę ustala się w wysokości odpowiadającej 250 % najniższej emerytury, z tym że opłata nie może być wyższa niż kwota odpowiadająca 70 % miesięcznego dochodu świadczeniobiorcy w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej.

Miesięczną opłatę za wyżywienie i zakwaterowanie dziecka do ukończenia 18 roku życia, a jeżeli kształci się dalej – do ukończenia 26 roku życia, przebywającego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub pielęgnacyjno-opiekuńczym, ustala się w wysokości odpowiadającej 200 % najniższej emerytury, z tym że opłata nie może być wyższa niż kwota odpowiadająca 70 % miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej. W przypadku dziecka pozbawionego opieki i wychowania rodziców umieszczonego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym przez sąd opłata ta wynosi nie mniej niż 200% najniższej emerytury. Zaznaczyć należy, iż w przypadku dziecka pozbawionego opieki i wychowania rodziców umieszczonego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym przez sąd, ponosi powiat właściwy ze względu na miejsce urodzenia dziecka. Jeżeli nie można ustalić powiatu właściwego ze względu na miejsce urodzenia dziecka, właściwy do ponoszenia opłaty jest powiat miejsca siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej.

Podstawa prawna: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r., poz. 164, nr 1027 j.t.)

Jakie są kryteria objęcia opieką przez pielęgniarkę w domu pacjenta?

Świadczenia gwarantowane z zakresu pielęgniarskiej opieki długoterminowej domowej udzielane są świadczeniobiorcy, który nie wymaga hospitalizacji w oddziałach lecznictwa stacjonarnego, a ze względu na istniejące problemy zdrowotne wymagają systematycznej opieki pielęgnacyjnej udzielanej w warunkach domowych. Do pielęgniarskiej opieki długoterminowej domowej mogą być zakwalifikowani świadczeniobiorcy przewlekle chorzy somatycznie i psychosomatycznie oraz psychicznie chorzy z wyłączeniem ostrej fazy choroby psychicznej, którzy w ocenie skalą Barthel uzyskali od 0 do 40 punktów.

Podstawa prawna: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej(Dz. U. z 2013 r., poz. 1480)

Jak uzyskać skierowanie do zakładu opiekuńczo-leczniczego?

W celu otrzymania skierowania do zakładu opiekuńczo-leczniczego lub pielęgnacyjno-opiekuńczego świadczeniobiorca (pacjent) powinien zwrócić się bezpośrednio do lekarza ubezpieczenia zdrowotnego (lekarza będący świadczeniodawcą, z którym Fundusz zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, albo lekarza który jest zatrudniony lub wykonuje zawód u świadczeniodawcy, z którym Fundusz zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej np. lekarza rodzinnego). Lekarza ubezpieczenia zdrowotnego po zakwalifikowaniu pacjenta zgodnie z kryteriami objęcia opieką w warunkach stacjonarnych określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej, wydaje skierowanie do ww. zakładu. Świadczeniobiorca po uzyskaniu skierowania od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego składa skierowanie bezpośrednio do wybranego przez siebie zakładu opiekuńczego załączając jednocześnie wywiad pielęgniarki, zaświadczenie lekarskie oraz dokument stwierdzający wysokość dochodu świadczeniobiorcy.

Podstawa prawna: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 25 czerwca 2012 r. w sprawie kierowania do zakładów opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych (Dz. U. z 2012 r., poz. 731)

Co w ramach świadczeń gwarantowanych ma obowiązek zapewnić zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy?

Świadczenia opieki zdrowotnej udzielane w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub pielęgnacyjno-opiekuńczym obejmuje:

  • świadczenia udzielane przez lekarza;
  • świadczenia udzielane przez pielęgniarkę;
  • rehabilitację ogólną w podstawowym zakresie, prowadzoną w celu zmniejszenia skutków upośledzenia ruchowego oraz usprawnienia ruchowego;
  • świadczenia psychologa;
  • terapię zajęciową;
  • leczenie farmakologiczne;
  • leczenie dietetyczne;
  • zaopatrzenie w wyroby medyczne, stosowane przy udzielaniu świadczeń gwarantowanych w zakładzie opiekuńczym (tj. kule, laski, trójnogi, czwórnogi, balkoniki, podpórki, wózki inwalidzkie, przedmioty pionizujące, cewniki, worki na mocz, sprzęt stomijny, pieluchomajtki i ich zamienniki, pieluchy anatomiczne i ich zamienniki, rurki tracheotomijne, materace przeciwodleżynowe zmiennociśnieniowe, inne materace przeciwodleżynowe);
  • edukację zdrowotną polegającą na przygotowaniu świadczeniobiorcy i jego rodziny lub opiekuna do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych.

Pacjent przebywający w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub pielęgnacyjno-opiekuńczym posiadającym umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z Narodowym Funduszem Zdrowia nie ponosi kosztów związanych z udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej. Jedynymi kosztami leżącymi w gestii pacjenta są koszty wyżywienia i zakwaterowania.

Podstawa prawna: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej(Dz. U. z 2013 r., poz. 1480).

Czy pacjent będący pod opieką pielęgniarskiej opieki domowej zobowiązany jest do samodzielnego zapewnienia środków opatrunkowych?

Pielęgniarka udzielająca świadczeń gwarantowanych w zakresie pielęgniarskiej opieki długoterminowej domowej zobowiązana jest do zapewnienia wyrobów medycznych zgodnie z wyposażeniem nesesetra pielęgniarskiego. Zgodnie z aktualnie obowiązującym Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej w skład neseseru pielęgniarskiego wchodzi: podstawowy sprzęt i materiały jednorazowego użytku, w tym zestaw do wykonania iniekcji, przetaczania płynów infuzyjnych, zestaw do wykonywania opatrunków, zestaw podstawowych narzędzi chirurgicznych, pakiet ochronny; zestaw do założenia i usunięcia zgłębnika oraz do karmienia przez zgłębnik, stomię; zestaw do karmienia przez przetokę i pielęgnacji przetoki; zestaw do założenia, płukania i usunięcia cewnika; pakiet do odkażania i dezynfekcji; zestaw do pielęgnacji tracheostomii; zestaw przeciwwstrząsowy; maseczka twarzowa do prowadzenia oddechu zastępczego; glukometr; termometr; zestaw do wykonywania zabiegów i czynności higieniczno-pielęgnacyjnych; środki ochrony osobistej: fartuchy, maseczki, rękawice; aparat do pomiaru ciśnienia krwi; stetoskop.

Środki higieniczne i opatrunkowe, leki i inne wyroby medyczne zlecone przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego niezbędne w czasie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej przez pielęgniarską opieki długoterminowa domową zapewnia świadczeniobiorca lub jego rodzina albo opiekun faktyczny.

Podstawa prawna: Zarządzenie nr 87/2013/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej.